Banja Luka je Picin park

Motivi koji okupljaju ljude da izraze određenu vrstu aktivizma veoma su interesantni. Banjolučani su jedna od najnezahvalnijih vrsta kad su u pitanju građanske akcije. Prosto, ljudi ovdje nisu u fazonu da insistiraju organizovano za poštovanje nekih normi koje su u razvijenim građanskim društvima normalne. Palanački sindrom, koji karakteriše ogovaranje i zlurado podsmjehivanje svakom ko pokuša da učini bilo šta, odnosno ko pokuša da napravi razliku, kao i zanimljiva servilna crta u karakteru ljudi, pogotovo u odnosu na vlast i moćnike, bitne su odlike mentaliteta Banje Luke. Sve to amortizuje pokušaje pojedinaca i manjih grupa da se stvore pretpostavke za kreativniji i dinamičniji razvoj grada, što na kraju dana šteti svima, pa i onima koji taj razvoj sprečavaju.

Ipak, nije to sve karakteristično samo za Banju Luku. U principu, svaki grad je prolazio kroz te dječje bolesti u svom razvoju. Banja Luka je danas u onom stadijumu kad je potrebno preći iz faze gradića u unutrašnjosti u pristojan, srednjoevropski grad, koji je regionalni centar i koji ima svoje kulturne, naučne, umjetničke, sportske i sve druge kapacitete koji inače karakterišu regionalne centre. Naravno, da bi sve to postalo realno, potrebno je razvijati prethodno duh, odnosno potrebno je graditi novu percepciju kod ljudi.

Građanski aktivizam svakako je jedna od bitnih manifestacija te nove percepcije. Do sad je građanski aktivizam bio smatran izuzetno poželjnim, ali na onom nivou koji odgovara politici i medijma, odnosno različitim interesnim grupama. Svi ti krugovi bi voljeli da postoji građanski aktivizam koji će korespondirati s njihovim interesima. Kakogod, osnovna crta svakog građanskog aktivizma jeste da je njegova inicijativna tačka zapravo spontana, odnosno da se ljudi svojevoljno okupljaju oko onih ciljeva i motiva koje smatraju opravdanima, bez obzira šta o tome mislila neka vlast, opozicija, mediji ili bilo ko četvrti. I to je vrlo dobro.

U tom kontekstu vrlo je interesantna inicijativa o zaštiti popularnog banjolučkog `Picinog parka`. Priču je pokrenula najava još jednog `građevinskog poduhvata` koji bi izmjenio sliku grada. Više betona, manje zelenila. I onda su na to reagovali ljudi iz Centra za životnu sredinu, a potom su još snažnije reagovali i sami građani. Nekako je to i logično-u vremenima tihog, ali rastućeg nezadovoljstva ljudi ne reaguju na, uslovno rečeno, krupne stvari, ali prosto im prekipi na, još uslovnije rečeno, malim stvarima. I onda se desi da građani kažu "Ne damo Picin park!". I šta ćete im sad.

Naravno, Banja Luka raste. Besmisleno je opovrgavati da su joj potrebni novi stambeni kompleksi. To je potpuno logično. Ali, ono što do sad nije bio slučaj i što jeste novo i bitno svakako je zahtjev da se o svemu tome-raspravlja. Do sad to nije bio slučaj. Gradile su se zgrade i zgrade, niko o tome pojma nije imao, a kad bi neko i počeo da razmišlja da o tome da priča-sjetio bi se pokojnog Milana Vukelića. Ali, kad to postane jedna opšta tema, kad o tome počnu da pričaju mnogi, a ne samo jedan ili nekolicina, tad sve to dobija novu dimenziju. Prosto, razvija se debata, ali razvijaju se i razmjene informacija. Ljudi saznaju šta se dešava. I na osnovu informacija formiraju stavove. Iz stavova, opet, poznato je, formiraju se odluke.

Do sad su se odluke formirale bez stavova, a na osnovu emocija ili drugih iracionalnih impulsa. Time se davao legitimitet onima koji stvarno donose i realizuju odluke od šireg značaja. I za to su odgovorni građani Banje Luke, prije svih. Ali, razvoj građanskog društva jeste dug i mukotrpan proces i nerealno je očekivati da to ide brzo i bez problema.

I zato inicijativa da se sačuva Picin park ima višestruki značaj. Ne samo da se ljudi javljaju i reaguju. Ne samo da internet i kod nas ima sve značajniju ulogu (fejsbuk stranica `Spasimo Picin park` već ima skoro 8.000 članova, a stalno se šeruju i linkovi podrške po društvenim mrežama i forumima). Ne samo da reaguju ljudi različitih političkih i ideoloških opredjeljenja koji u ovom slučaju stavljaju na prvo mjesto, ipak, sopstvene predstave o nekim vrijednostima ispred pomenutih opredjeljenja. Poenta je da se ovim vrši depolitizacija društva. Ok je kad politički promišljamo i djelujemo oko političkih, državnih pitanja. Ali, nije ok kad sve postane politika. Nije ok kad svaka inicijativa mimo onoga što čini vlast bude označena kao neprijateljska, izdajnička, zlonamjerna, nekompetentna. Nije ok ni kad opozicija u svemu vidi šansu da postane pozicija. Prosto, ima i nešto drugo. Ima i potreba ljudi da ne budu tretirani uvijek kao glasački listići, već kao individue koje imaju svoje stavove, dignitet i potrebe. Mislim da je ovo vrlo značajan segment.

Zbog svega toga treba dati podršku inicijativi za spas Picinog parka. Ne radi se toliko o tome da sačuvamo livadu, nego dostojanstvo i mogućnost na uticanje po pitanjima koja nas se direktno tiču.

Banja Luka je Picin park.

ZANIMLJIVO NA NETU

Učitava se...