Opozicija kritikuje poziciju jer smatra da je ova uzurpirala institucije sistema, da ih koristi u čisto partijskom interesu, te da se neprestano gaze demokratske procedure i sam dignitet najvišeg zakonodavnog organa u Srpkoj. Pozicija, opet, poručuje da je ovo jeftin trik opozicije, koji treba posmatrati isključivo u svjetlu predizborne kampanje.
S obzirom da je riječ o jednoj akciji opozicije, postavlja se pitanje šta ona dobija neprisustvovanjem sjednicama Narodne skupštine.
Većina u NS RS cijeli svoj mandat takoreći donosi zakone po hitnom postupku, kad joj je to u određenom interesu, dok, s druge strane, često odbacuje opozicione prijedloge i bez da ih uvrsti u dnevni red. Prema tome, opozicija je trebalo davno da napusti zasjedanje, ukoliko cijeni da je to dobar i adekvatan odgovor. Ovako, uz manje od osamdeset dana do izbora, činjenica je da mnogi napuštanje zaista stavljaju u kontekst predizborne kampanje, s pravom ili ne. Dakle, to prilično kompromituje efekte napuštanja skupštinske sale.
Sljedeće. Ako već neka opozicija ima bilo gdje u svijetu namjeru da se oštro bori sa pozicijom onda je skupštinsko zasjedanje najbolje mjesto za takvo nešto, kad su zvanične institucije u pitanju. Sklanjanjem sa svojevrsnog političkog "bojnog polja" teško da će pružiti šansu kvalitetnim političarima opozicije (onima koji to jesu) da u direktnom sučeljavanju ospore argumente pozicije, odnosno da afirmišu svoje stavove. Uopšte, napuštanje i eskiviranje nikad ne daje prevelike efekte. Birači odluku donose na osnovu direktnih komparacija i sučeljavanja, a opozicija kod nas svojevoljno se odrekla istih.
Idemo dalje. Ako je opozicija najiskrenije htjela da uvrsti na dnevni red prijedloge odnosnih zakona onda je morala odavno da organizuje javne tribine i peticije širom Srpske na kojima bi probudila zainteresovanu javnost, odnosno kako bi skupila recimo 300.000 potpisa građana koji bi podržali donošenje tih zakona. Tih javnih tribina nije bilo, a čini mi se ni ozbiljnijih peticija u tom smislu. Dakle, javnost nije obavještena dovoljno kvalitetno o prijedlozima opozicije i zato nema tog jakog vjetra u leđima tim strankama, usljed kojeg bi i vladajuća većina morala drugačije da se ponaša.
Idemo dalje. Ako klasični, mejnstrim mediji ignorišu opoziciju, što ova često tvrdi, postavlja se pitanje gdje su šezdeset i četiri internet radija u Republici Srpskoj, po jedan bar za svaku opštinu/grad, a koji bi bili sredstvo opozicije u njenom političkom radu i komunikaciji sa građanima? Takođe, postavlja se pitanje koliko opozicionih blogova imamo u Srpskoj, ali koji su zbilja iole kvalitetni, koji se koliko-toliko redovno ažuriraju i koji zadovoljavaju elementarna pravila opšte pismenosti, kako ne bi došli u priliku da im se podsmijavaju i izvrću ruglu omladinci SNSD-a.
Isto tako, postavlja se pitanje da li fejsbuk stranice opozicionim partijama služe za lajkovanje različitog sadržaja u žutoj štampi koji je revnosnom fejsbuk omladincu bio simpatičan ili im je uloga da komuniciraju sa građanima i saznaju za njihove realne probleme, kojih su pune i prepune institucije Srpske. Na primjer, na koliko se fejsbuk stranica i grupa opozicionih stranaka u ovom trenutku vodi rasprava o pravom malom haosu u kojem se nelaze činovnici Poreske uprave, zatim o svakodnevnom padu IT sistema u CIP-u u Banjoj Lucu, usljed kojeg građani satima stoje u redu a danima čekaju potrebne dokumente? To su dva primjera koja mi padaju na pamet "na prvu", a koja su dovljno plastična i koja su svima jasna i svako ko se zadesio nedavno u tim institucijama zna da je to tako. Ti primjeri su takođe dobri jer ne zahtjevaju posebnu stručnu upućenost građana, tako da su prosto srce dali da ih otvarate i navodite kao minuse vlasti. A takvih primjera imate još čitav "mali milion".
Svi ovi alati koji su gore navedeni potpuno su besplatni. Dakle, ne treba vam novac da ih koristite. Treba vam entuzijazam i elementarna IT pismenost. Toga ne bi trebalo da manjka opozicionim partijama, budući da nas stalno ubjeđuju da imaju i elana i znanja da pokrenu Republiku Srpsku. Dakle, postavlja se dobronamjerno pitanje: kako da pokrenete Srpsku, ako još niste pokrenuli niti jednu internet radio stanicu?
Prema tome, da u ovom momentu imamo na svakom ćošku neku aktivnost opozicije na ulicama, bar za jotu dinamičniju i kreativniju od prostog djeljenja flajera, da imamo mogućnost da okrenemo na desetine interesantnih internet radio-stanica, na kojima bi mogli da slušamo svjedoke svih tih činovničkih gluposti i bezobrazluka kojima obiluje uprava u Srpskoj, da smo na internetu prosto bombardovani obrazloženjima prijedloga zakona i drugih akata opozicije a koje im pozicija odbija, da se na javnim tribinama isto objašnjava onima koji ne koriste internet, uz desetine drugih kreativnih sadržaja koje opozicije u svijetu koriste, vjerovatno bi se moglo komotno izaći iz skupštinske sale i objasniti plastično ljudima o čemu je riječ. Ovako, bojim se da su se opozicionari doveli u poziciju koju ima svaki obični građanin: sjede ispred televizora u skupštini i tamo gledaju zasjedanje. Svi mi koji nismo poslanici možemo da radimo to isto, samo kod kuće. S tim da je razlika između nas i njih u nekih nekoliko hiljada KM koji oni dobijaju za rad u Skupštini, a koje mi ne dobijamo. Dakle, zanimljivo je što niko od vladajućih poslanika još nije upitao upravo to opozicione kolege: za što su plaćeni? Za gledanje TV-a?
U svakom slučaju, bilo bi lijepo da nas kampanja za lokalne izbore 2012 iznenadi nekim novim, kreativnim i sadržajnim elementima. Kako je počelo, prostora za neku posebnu nadu u tom smislu i nema previše.
ZANIMLJIVO NA NETU
Učitava se...
